YouTube каналында 100 меңнән артык караучы җыйган блогер Фәгыйлә Шакирова: "Кеше алдап ятасыз дип эзәрлеклиләр"
Интернетта “Теге дөньяда булып кайткан” дигән видео таралды. Анда Хәнифә апа "теге дөньяда күргәне" - җәннәт турында һәм тәмугъ газаплары, сират күпере хакында сөйли. Әлеге видеоны үзенең ютуб каналына блогер Фәгыйлә Шакирова урнаштырган. Видеоны караучылар саны инде 113 меңнән артып бара.



- Бөтен ун сорауга да җавап бирдем мин.
- Ә сез анда үзегез генә идегезме?
- Без дүртәү идек.
- Мәрткә киткән алар да, шулай бит?
- Алар да мәрткә киткән кешеләр. Дүртәү идек. Мин беренче йөрдем. Ул вакытта беренче йөргән чакта каушыйсың. Икенче сорау, ике иңеңдә ике фәрештә, аның исемнәре бар. Исемнәрен әйтә алмадым, ык-мык итеп тордым да. Яхшылык язучы, начарлыкны язучы фәрештәләр дип әйттем.
Өченчегә ураза. Өченче фәрештәгә җавап бирәсең, 30 көн ураза турында. Уразаны ул вакытта мин күп тота идем, Аллага шөкер. Дүртәр ай да тота идем, бишәр ай да тота идем тоташтан. Шуның белән Аллага шөкер анысы.
Бишенчесе, биш вакыт намаз. Алтынчы ата-ана хакы. Ата-ана хакын менә яшьләргә гыйбрәт булсын. Ата-ананы карау гына түгел, ата-ананы авыр сүз белән дә кыерсытырга ярамый. Анда бик каты шуның өчен. Әти-әнине тәрбиялиләр, аңа каршы сүз әйтәләр. Бер мисал. Мин бер кешегә кердем дә, аның кызы белән сөйләшә идем, шул вакытта әнисе чыкты да ниндидер сүзгә катнашты да, “син тыгылма әни” дип кызы минем алда әнисен рәнҗетте. Менә шуның өчен оҗмахка керергә сорау әле анда. Әнисе риза-бәхил буламы-юкмы.
- Хәнифә апа, бу әңгәмәне - әнисе белән кызы арасын сез теге дөньяда күрдегезме?
- Әйе.
- Алар татарлар идеме?
- Мөселман.
- Хәнифә апа, сез мәрткә китеп өч көн яткансыз, сезне әтиегез күмдермәдеме, ничек булды?
- Әтием күмдермәде. Әтиемнең чөнки әнисе дә шулай мәрткә киткән, сеңлесе дә мәрткә китеп кабер казыган булганнар. Ул юучы әби килеп җиткәч уянып китә әтиемнең сеңлесе. Шуның белән әтием мине дә, баштан борыныма куеп карады, көзгесе әле дә тора. Әтинең шул көзгесен саклыйм. Һәм аннан култык астыма тыга. Култык астына тыккач күбрәк була тирләве. Әти: “юк, бу бала исән, мәрткә генә киткән” ди.
- Менә шушы мәрткә киткән вакытта сез инде теге дөньяга җаныгыз сәяхәт итте шулай бит? Шунда фәрештәләр сезгә сораулар бирде, шулай бит Хәнифә апа?
- Әйе. Юк, анда мондый тел белән сөйләшмисең. Авызлар бәйләнелә, ябыла, ачылмый. Менә төштә бит бернәрсә эшләп булмый, шуның шикелле, авызлар ачылмый да, ябылмый да. Анда уй белән генә сөйләшәсең, синең уеңны алар белә, аларның әйтәсен син беләсең.
- Хәнифә апа, фәрештәләр матурмы, ниндирәк алар?
- Сезгә шулай тоелдымы?
- Әйе.
- Нинди ул?
- Тәмуг җиде катлы. Сигезенче каты мәңгелек – анда аста сихерчегә барып, сихерчегә акча түләгән кешеләр җәзалана. Кешене боздыручы кешеләр, сихерләүче кешеләр җәзалана, гайбәт сөйләүчеләр, юкка, зерәгә әйтә кайбер кешеләр, менә шундый кешеләр. Куркыгыз гөнаһтан, ярамый, бик сак булыгыз!
- Ә ничек соң, тәүбә итәргә кирәкме?
- Хәнифә апа, тагын нәрсәләр күрдегез теге дөньяда, сөйләгез әле безнең тыңлаучыларыбызга.
- Нәрсә соң ул мизан?
- Мизан безнең кылган изгелегебез, начарлыгыбыз. Шулар үлчәнелә. Шул мизанда намазларыбыз. Намаз укыганда вәгазь сөйләгәндә дөрес итеп сөйләргә кирәк, дөресен сөйләргә кирәк. Бер хатын намаз укый башлый. Намаз белән оҗмахка кермибез дигән бер абыстаймы, мулламы. Бу хатын тыңлаган, намаз укуын ташлаган, минем әҗер ясап оҗмахка керәсем килә дип, әҗер эшләп йөри. Бу вафат була, бу дөньядан бәхилләшмичә киткән була бер кеше белән, кирәкмәгәнгә рәнҗетеп кешене. Менә шул хатынны күрсәттеләр, безне монда өйгә кайтарып җибәрмичә. Шуның ничек сорауларга җавап бирәсен. Шул хатын сорауларга җавап бирде, әмма бик авырлык белән. Кайсы җирен бирә алмады, кайсы җирен болай, калды инде калды. Без озак тыңлап тордык аны.
- Сез күбәү идегезмени анда?
- Дүртәү.
- Сез дүртәү генә йөрдегез, шулай бит?
- Әйе. Без дүртәү йөрдек. Берсе генә ир-ат иде, калганнары хатын-кыз. аларны минем күргән юк, белмим. Алар төрлесе төрле төстәге кеше. Сары кеше дә бар, кап-кара кеше дә бар иде, безнең шикелле калганы. Мин аларны белмим нинди кешеләрдер алар, каян килгәннәрдер, каян килгән, нинди кеше, шул каберстанда гына очраштым.
- Тагын нинди гыйбрәтләр күрдегез теге дөньяда?
- Сират күпереннән чыгарга. Мизаннан соң сират күперенә барасың. Мизаннан өч адым үткәч, изгелегең басса. Әгәр изгелегең булмаса, намаз укымаган булсаң, сине уздырмыйлар мизанга. Ни йөзең белән килдең син Аллаһ Тәгалә каршына диләр. Намазны уку бик каты кирәк, анда бик көчле сорыйлар намазны. Намазны чын ихлас белән укып, изгелекне эшләргә кирәк, тәүбәне күп әйтергә кирәк.
- Хәнифә апа, ә менә алкоголь кулланучылар, аракы эчүчеләрне ничек җәзалыйлар?
- Сез тәмугның үзен күрдегезме?
- Тәмугтан чыккан сүлдә бер хатынны күрсәттеләр безгә. Тәмугка җибәрмәделәр, тәмугтан чыккан сүл, бер траншея шикелле әйбер, шуның янына алып барып күрсәттеләр безне. Шул траншеяның өстендә сират күпере. Әгәр чыга алмасаң, шунда төштең киттең.
- Күпме соң тәмугта кеше?
- Әле бер генә кеше. Анда тәмугта ачык түгел, оҗмах та ачык түгел. Ахырзаманны көтеп тора халык. Кемнең нинди әҗере барын эзләп йөриләр алар, көтеп.
- Әйтегез әле, без хәзер әти-әниләребезнең, әби-бабайларыбызның бө дөньяда яшәгәндә кылган гөнаһларын кичерүен сорап Аллаһ Тәгалә каршында дога кыла алабызмы? Шушы догалар кабул булып әби-бабайларыбызның, әти-әниләрнең гөнаһлары кичереләме?
- Алабыз. Кичерелергә мөмкин. ни өчен дисәң. Минем газиз әтием, газиз әнием дип әйтеп дога кылырга түгел, фәлән улы фәлән әтием. Мәсәлән, минем әтием Фәсәхетдин улы Миңлевәли әтиемнең рухына дип, Якуп кызы Хәдичә әниемнең рухына дип дога кылырга кирәк. Менә шулай дога кылсаң, гафу ителергә мөмкин.
Әмма моннан догалар бара бу дөньядан, мәҗлесләрдә укылган догалар. Ул догаларны илаһи саваби белән җибәргәннәр, анда беркемнең дә әтисенең исеме дә юк, үзенең исеме дә юк. Очып йөри-йөри дә бер урынга килеп төшә. Бер табак бар анда, саерак кына табак, шул табакка төште дә, әллә кайчан үлгән бабайларның әҗерләрен эзләп йөрүче бабайлар, әбиләр килеп алдылар да киттеләр. Теге яңа килгән догалар, әҗер-саваплар алар менә иясенә барып җиттеме юкмы? Дога кылган чакта әйтергә кирәк фәлән улы фәлән, фәлән кызы фәлән. Адрессыз хат шикелле җибәрергә ярамый.
- Ә нигә без бит белмибез кайвакытта. Габдулла улы Габдерәүф дип барса, әйтсәң ярыймы?
- Алай ярый.
- Тагын нәрсәләр күрдегез теге дөньяда?
- Анда бик күп, сөйләп бетерерлек түгел.
- Ә шәрәрәк йөргән хатын-кызлар ничек газаплана?
- Әллә нинди кызу әйбер, агач та түгел, ниндидер бер түгәрәк әйбер - шуның белән басалар.
- Нәрсәгә басалар, кай җирләренә басалар?
- Гәүдәгә.
- Кычкыралармы тегеләре?
- Алар бит кычкыра алмый. Үлгән, вафат алар.
- Җаннары гына сизеп ята?
- Әйе. Уңайсызлана алар, бөрешә, җыерыла алар.
- Ә ялганчылар, кеше акчасын алып бирмәүчеләрне ничек газаплыйлар?
- Аларны бик каты. Кеше хакын ашаучы, балалар хакын ашаучы, детсадлардагы, кеше хакын урлап ашаучы кешеләрнең авызларыннан селәгәйләре агып йөри, бөкрәеп йөриләр. Монда кайта әти-әниләре кайбер кешеләрнең, хәзер шундый дога кереп китте, бит бәлиби саваби диләр дә бетте, Аллаһ Тәгаләгә мәгълүм диләр. Мәгълүм, андагы бөтен кеше бит Ходай Тәгаләнең бәндәсе, алар көтәләр. Кәкрәеп-бөкрәеп кайсылары кайталар да атнакич, аларны искә алмыйлар. Уң як, сул як күршеләрем дип әйтеп дога кылырга кирәк, фәлән улы фәлән, фәлән кызы фәлән дип әйтеп кылырга кирәк. Әтисенең исемен белмәсәләр, үзенең исемен әйтеп булса да дога кылырга кирәк. Шулай кылмаган әҗерләр очып йөри.
- Димәк, ахирәттә кешене гөнаһлардан бары тик бу җир йөзендә яшәүче туганнары, балаларының догалары гына коткара, шулаймы?
- Коткара, әгәр укымыйча теге вакытта яшьли киткән кешеләр бик күп анда. Бик күп анда кеше үтерүчеләр, берсен-берсе суючылар.
- Сез күрдегезме аларны?
- Бик күп анда. Гафу итәргә, гафу итешергә. Бәхилләшү кирәк. бер кеше белән бер кеше әгәр дә, мисал өчен мин синең белән мәңге риза-бәхил дип әйтеп кит аерылышсак. Ярый, пока-пока диләр дә китәләр дә баралар.
- Димәк, кеше белән кеше очрашып нәрсәдер хәл иткәч, сөйләшкәч, әңгәмә коргач мин синнән бәхил дип саубуллашырга тиеш?
- Мәңге риза дияргә кирәк. Болай мең риза диләр, мәңге риза-бәхил бул дияргә кирәк. Риза-бәхиллек бөтен кешегә кирәк.
- Ахирәттә кояш бармы?
- Анда бернинди ут юк, лампочка юк, бернәрсә юк. Яп-якты, андый яктылык юк ул монда.
- Мин бит вафат түгел.
- Ә шулай да белдегезме, сезне күммәячәкләрен, ә кайтачаксыз икәнен?
- Юк, анысын белмәдем.
- Сез мәрткә киткәннән соң, яңадан аңга килдегез. Ә теге сезнең иптәшләрегез?
- Бик авыр булды, бу дөньяда бик авыр булды. Ул кайткан мәлне бөтенләй авыр иде. Әле хәзер әзрәк онытыла. Ә ул вакытта бөтенләй кешегә бернинди сүз әйттертәсе киләмени. Шулкадәр авыр иде. Бу дөньяда дөреслек әз, менә шуның белән авыр.
- Менә сезнең турыда язылган китапта бик тәгаенләп язылган, сез дүртәү очрашкансыз, дүрт кеше җир шарының дүрт ягыннан, мәрткә киткән дүрт кеше, шуларның өчесе калган ахирәттә, сез генә исән-сау килеш яңадан әйләнеп кайткансыз шулаймы?
- Ул кешеләр кайттылар, кайтты аннары.
- Димәк, мәрткә киткәч, яңадан аңына килгәннәр.
- Әйе, алар да кайтты.
- Ә оҗмахны күрә алмадыгызмы?
- Кердек. Бер-ике метр гына керттеләр. Оҗмах сигез катлы, сигез оҗмах. Иң озынына керттеләр безне, бер-ике метр керттеләр дә, уң кулда мәетләр булачак. Алар безне күрә, без аларны күрмибез. Пәрдә аркылы, бик пәрәвез инде, пәрәвез.
- Җәннәткә керү җиңелме?
- Анда ишек үзеннән-үзе ачыла.
- Әгәр дә кем инде Аллаһның рәхмәтенә ирешә шулай бит?
- Әйе. Анда иң авыры сират күпере чыгу. Сират күперен чыккан чакта миңа Лә иләһә иллаллаһ, Мөхәммәд әр-рәсүлуллаһ булышты.
- Димәк, шушы сүзләрне еш кабатларга кирәк?
- Бик еш. Мин сукыр әби белән сукыр бабайны карадым сигез ел. Шул вакытта сукыр әбигә әйттем, Коръән Хафиз иде ул әби. Шул әбигә әйттем, и гөнаһыбыз күп инде, без тәмуг кисәве инде дидем. Кызым, алай дип әйтмә, Лә иләһә иллаллаһ, Мөхәммәд әр-рәсүлуллаһ дип әйтеп йөре ди. Автобуска утырасыңмы, трамвайга утырасыңмы, җәяү барасыңмы гел шуны эчеңнән әйтеп бар ди. Мин ул әби әйткәннән бирле, еш әйтә идем инде, дөресен әйтергә кирәк.
Мин чыктым. Уң аягым белән бастым сират күперенә. Аяк киселә, бармак арасы, чыгып булмый. Фәрештә әйтә каршыдан, “чык” ди. Мин әйтәм мин чыга алмыйм дип җилкәләремне күтәрәм. Чыгып булмый. Шунда каяндыр яфрак кунды. Лезвие инде ул сират күпере. Ирләрнең кырына торган лезвиеләре. Кырынгычлар киң әле ул, хәзерге заман лезвиесе, бик нәзек, бик үткен нәрсә. Сул аягым белән бастым да яфрак өстенә, тагын яфрак, тагын яфрак менә шулай теге якка чыгып җиткәнне дә белми калдым сират күперен. Чыккач уң ягыма борылып карасам Лә иләһә иллаллаһ, Мөхәммәд әр-рәсүлуллаһ дигән язу икән ул. Ул алтын төсендә, ялт-йолт итеп тора торган. Мин яшел яфракка басып чыктым дип белдем бит, ә ул шундый дога икән. Лә иләһә иллаллаһ, Мөхәммәд әр-рәсүлуллаһ. Менә шуны еш әйтергә кирәк.
- Хәнифә апа, сез шушы хәлдән соң, җир йөзенә кайткач, үз-үзегезгә бикләнгәнсез, кешеләрдән курка башлагансыз?
- Бар, күп. Ул гадәтем бар.
- Ни өчен сез кешеләрдән куркасыз?
- Чөнки һәрбер кеше килгәч, нинди булса да гайбәт сөйли, шуның өчен. Мин аның сүзен җөпләп торам була бит инде, әйе дим. Миңа бит гөнаһы була. Шуның өчен мин күбесенчә әле авыртам әле, әле нәрсә дим. Кешеләр белән бик үк аралашырга тырышмыйм.
- Үлемнән куркасызмы икенче тапкыр?
- Юк, үлемнән курыкмыйм. Озак авырып ятарга язмасын, кеше кулларына калдырмасын Аллаһ Тәгалә. Шуның өчен, кеше кулларына калдырмасын өчен Аллаһ Тәгаләдән һәр көнне сыгынып сорарга кирәк. Аллаһ Тәгаләдән сыгынып сорамасаң бернәрсә булмый, бернәрсә булмый. Бары тик Аллаһ Тәгаләгә ышанырга кирәк, бөтен ышаныч бер Аллаһ Тәгаләгә. Беркем берни эшли алмый.