Язмыш – ул без үзебез сызган юлмы, әллә күктән билгеләнгән тәкъдирме? Алия белән Гомәр өчен бу сорауга җавапны эзләү сәяхәтләр өчен ике катлы «тәгәрмәчле автобус» сатып алган көнне башланды. Шәһәрнең тынгысыз тормышыннан, бертөрлелектән туйган пар, 1 айга отпуск алып, озын юлга – сәфәргә кузгалды.
Аларның сәяхәте Алтайның мәһабәт тауларыннан башланып, Европаның борынгы урамнарына кадәр сузылды. Төркиянең кояшлы ярларында алар җирле балыкчы Мостафа белән дуслашты. Ул аларга диңгез серләрен ачты, ә Алия исә аны татар чәе белән сыйлады. Грузиядә исә таудагы авыл кешеләре аларны үз туганнарындай кабул итте. Җанлы сөйләшүләр, яңа дуслар һәм төрле телләрдә яңгыраган көлүләр Алия белән Гомәрнең күңелен ямьләндерде. Алар дөньяның никадәр зур һәм шул ук вакытта кечкенә булуын аңладылар.
Маҗараларга бай сәяхәтнең бер көне чын сынауга әйләнде. Балкан таулары аша үткәндә, көтмәгәндә коточкыч давыл башланды. Тузанлы җил һәм тау битеннән тәгәрәп төшкән ташлар юлны каплады диярлек. Бер мәлне автобусның тормозлары эшләми башлады – машина текә кыя читенә таба шуды.
Алиянең йөрәге дөп-дөп типте, ә Гомәрнең куллары рульгә ябышты. Язмыш кыл өстендә иде. Соңгы секундта Гомәр, бөтен көчен куеп, автобусны юл читендәге ком өеменә юнәлтә алды. Машина туктады. Тәрәзә артында – тирән тарлавык, ә эчтә – үлемнән чак калган ике кешенең тынгысыз сулышы. Бу вакыйга аларны үлем белән күзгә-күз очраштырды һәм бер-берсенең кадерен тагын да ныграк аңлатты.
Берничә илдә булып, меңләгән чакрымнарны артта калдырып, алар туган якларына – Татарстанга әйләнеп кайттылар. Тузанланып беткән, ләкин исән-сау килеш әйләнеп кайткан «сәяхәтче автобус»ны Казан читендә үк журналистлар каршы алды.
Интервью вакытында Алия, дулкынлануын яшермичә:
– Сәяхәт безне үзгәртте. Без юлларда куркуны да, ирекне дә татыдык. Язмыш безне һәрвакыт сынады, чөнки безнең максатыбыз – дөньяны күрү генә түгел, үзебезне табу иде, – дип сөйләде.
Гомәр исә, автобусының рулен сыйпап, журналистларга карады:
– Иң мөһиме – юлдан курыкмаска. Язмыш безне сынаса да, тугры дуслар һәм ныклы ихтыяр теләсә нинди давылдан алып чыга ала. Тәвәккәл булырга киңәш итәм! – диде ул.
Аларның бу сәяхәте газета битләренә, телевизор экраннарына чыкты. Бу куркыныч маҗара Алия белән Гомәр өчен гади бер ял түгел, ә язмыш китабының иң якты һәм мавыктыргыч бүлеге булып калды.